Dom / Wiadomości / Wiadomości branżowe / Wodna pianka atramentowa wciąż powraca — jak wybrać i zastosować środek przeciwpieniący, który rzeczywiście działa
Wiadomości branżowe
Powłoki i tusze na bazie wody · Odpienianie · DH-2271S
Podczas produkcji powłok wodorozcieńczalnych i farb wodorozcieńczalnych, dyspersja, mielenie, mieszanie i nakładanie wprowadzają powietrze w różnym stopniu. Jeśli pęcherzyki powietrza nie zostaną uwolnione na czas, mogą przedostać się do folii i spowodować kratery, nierówną powierzchnię i inne wady folii. W przypadku dyspersji z dużą szybkością i produkcji ciągłej szybkość wytwarzania piany przez system jest często dość duża — trudno jest rozwiązać problem polegania na działaniu w pojedynkę. Dlatego też środek przeciwpieniący w układzie wodnym musi nie tylko radzić sobie z pianą, która już się utworzyła, ale także posiadać pewną zdolność do trwałego tłumienia piany.
Typowe problemy
1
Duża ilość piany wytworzona podczas produkcji
Szybka dyspersja, mielenie i cyrkulacja w sposób ciągły wprowadzają powietrze do układu, powodując ciągłe tworzenie się piany i wpływając na wydajność produkcji.
2
Ponowne spienianie szybko po odpienianiu
Jeżeli dodatek działa głównie na pianę natychmiastową, podczas gdy w układzie nadal występują czynniki tworzące pianę, duże ilości piany mogą ponownie pojawić się po zatrzymaniu lub mieszaniu.
3
Niewystarczająca kompatybilność środka przeciwpieniącego z systemem
Zdolność odpieniania nie jest im większa, tym lepsza. Jeśli dodatek nie jest równomiernie rozproszony w powłoce, może powodować powstawanie kraterów, zjawisko „rybiego oka” i inne problemy na powierzchni, wpływając zamiast tego na wygląd powłoki.
4
Efekt odpieniania maleje po dużym ścinaniu
Produkcja powłok wodorozcieńczalnych często wymaga dyspersji o dużej prędkości. Jeśli środek przeciwpieniący ma niewystarczającą odporność na ścinanie, skuteczność tłumienia piany może wykazywać zauważalną zmianę po długotrwałym działaniu mechanicznym.
Dlaczego odpienianie systemów na bazie wody jest trudniejsze, niż się wydaje
Piana to zasadniczo granica międzyfazowa gaz-ciecz powstająca, gdy powietrze dostaje się do cieczy. W systemach wodorozcieńczalnych substancje powierzchniowo czynne, żywice, pigmenty i wypełniacze wpływają na tworzenie się pęcherzyków i stabilność. Środek przeciwpieniący musi przedostać się do złącza piankowego, a następnie spowodować pęknięcie pęcherzyków, zmniejszając stabilność interfejsu. Jeśli jednak kompatybilność środka przeciwpieniącego z systemem jest słaba, może wystąpić inna sytuacja: piana zmniejsza się, ale na powierzchni folii pojawiają się nowe defekty.
Dlatego wodorozcieńczalne środki przeciwpieniące muszą znaleźć odpowiednią równowagę pomiędzy „zdolnością odpieniania” a „kompatybilnością systemu”. W przypadku powłok i farb wodorozcieńczalnych w produkcji ciągłej nie wystarczy rozpuszczenie już powstałej piany – konieczne jest również ograniczenie tendencji do ciągłego pienienia podczas późniejszej obróbki. Jest to istotne znaczenie zdolności do trwałego tłumienia piany.
DH-2271S: Odpieniacz silikonowy modyfikowany polieterem do systemów na bazie wody
DH-2271S to silikonowy środek przeciwpieniący modyfikowany polieterem, zaspokajający przede wszystkim potrzeby przeciwpieniące i ograniczające pienienie w systemach powłok wodorozcieńczalnych i farb wodorozcieńczalnych. Produkt można stosunkowo łatwo zdyspergować w systemach wodorozcieńczalnych i radząc sobie z pianą powstającą podczas produkcji i stosowania, zapewnia również pewien poziom trwałej zdolności tłumienia piany. W przypadku preparatów wymagających dyspersji o dużej prędkości, jego odporność na ścinanie pomaga również utrzymać bardziej stabilną wydajność.
Jeśli chodzi o możliwości dostosowania systemu, DH-2271S ma dobrą odporność na temperaturę i kwasy/zasady i może być stosowany w różnych systemach, w tym w przypadku atramentów wodorozcieńczalnych, przezroczystych lakierów i powłok kolorowych. Przed użyciem zaleca się wymieszać przy stosunkowo małej sile ścinającej; można go również dodać bezpośrednio w procesie formułowania. Produkt można stosować na etapie rozdrabniania lub rozcieńczania. Dawka referencyjna: 0,05%–0,5% całkowitej masy preparatu. Rzeczywistą ilość należy dostosować w zależności od stopnia pienienia, rodzaju żywicy i procesu aplikacji.
Podsumowanie
Problemy z pianą w systemach wodorozcieńczalnych często występują w całym procesie produkcji, przechowywania i stosowania. Dlatego przy wyborze środka przeciwpieniącego nie wystarczy patrzeć tylko na chwilową prędkość odpieniania – należy również wziąć pod uwagę trwałe tłumienie piany, odporność na ścinanie i zgodność z recepturą. W przypadku powłok i tuszy wodorozcieńczalnych odpowiedni środek przeciwpieniący powinien eliminować pianę, minimalizując jednocześnie wpływ na poziomowanie powłoki i wygląd powierzchni, osiągając w ten sposób równowagę pomiędzy skutecznością odpieniania a wydajnością powłoki.
Często zadawane pytania
Dlaczego dodanie większej ilości środka przeciwpieniącego czasami powoduje, że powstawanie kraterów jest gorsze, a nie lepsze?
Środki przeciwpieniące działają poprzez wnikanie w folię bąbelkową i destabilizację jej, ale w przypadku przedawkowania sam środek przeciwpieniący działa jak zlokalizowane w folii zanieczyszczenie o niskim napięciu powierzchniowym. Obszary, w których nadmiar koncentratów środków przeciwpieniących nie może zostać zwilżony przez otaczającą powłokę, a kratery tworzą się w taki sam sposób, jak inne defekty napięcia powierzchniowego. Z tego powodu istnieje skuteczny zakres dozowania: wystarczający do rozbicia piany, ale nie na tyle, aby środek przeciwpieniący uszkodził powierzchnię folii.
Czy odporność na ścinanie DH-2271S jest wystarczająca dla wszystkich szybkich procesów dyspersji?
DH-2271S charakteryzuje się szczególnie odpornością na ścinanie w środowiskach produkcyjnych powłok wodorozcieńczalnych. W przypadku procesów charakteryzujących się wyjątkowo długimi etapami intensywnego ścinania lub bardzo dużymi prędkościami obrotowymi zaleca się przeprowadzenie oceny próbnej w warunkach produkcyjnych w celu potwierdzenia, że skuteczność odpieniania zostanie utrzymana w całym konkretnym procesie. Wydajność w skali laboratoryjnej może różnić się od warunków ciągłej linii produkcyjnej.
