Dom / Wiadomości / Wiadomości branżowe / Przyczepność folii zdaje egzamin — dlaczego nadal odkleja się po użyciu?
Wiadomości branżowe
Powłoki przemysłowe · Podłoża metalowe · DH-7326N
W zastosowaniach powłok przemysłowych przyczepność zawsze była ważnym wskaźnikiem oceny właściwości powłoki. Jednak w przypadku wielu receptur pojawia się taka sytuacja: po zakończeniu aplikacji test nacięcia poprzecznego lub test siatki wykazują normalne wyniki, ale po okresie zanurzenia w wodzie, testowania w komorze solnej, wycierania, a nawet cykli zimnego i ciepłego, folia zaczyna wykazywać unoszenie się krawędzi i rozwarstwianie międzywarstwowe.
To pokazuje, że wiązanie pomiędzy powłoką a podłożem nie jest prostym pytaniem „czy jest lepkie”. Stan powierzchni podłoża, interakcja między żywicą a podłożem oraz struktura wewnętrzna powstająca po utwardzeniu powłoki powłokowej wpływają na ostateczną stabilność przyczepności.
4
Typowe wzorce niepowodzeń przyczepności po pozytywnym przejściu testu wstępnego
Typowe problemy
1
Dobra początkowa przyczepność, ale spada po zanurzeniu w wodzie
Gdy folia dopiero się uformuje, może mocno przylegać, ale gdy woda styka się z powierzchnią styku przez dłuższy czas, wpływa to na wiązanie międzyfazowe i może stopniowo pojawiać się rozwarstwienie.
2
Niestabilna przyczepność na podłożach metalowych
Energia powierzchniowa podłoża i właściwości chemiczne aluminium, metali galwanicznych i podobnych materiałów różnią się od zwykłych podłoży. Jeśli zdolność wiązania powłoki z powierzchnią jest niewystarczająca, łatwo następuje spadek przyczepności.
3
Łatwo pojawia się rozwarstwienie międzywarstwowe
W systemach nakładania wielowarstwowego, jeśli przyczepność pomiędzy górną i dolną warstwą powłoki jest niewystarczająca, rozwarstwienie może preferencyjnie wystąpić w miejscach międzywarstwowych po wystawieniu na działanie wody, mgły solnej lub naprężeń mechanicznych.
4
Wytrzymałość powłoki i przyczepność trudna do zrównoważenia
Samo zwiększenie twardości powłoki niekoniecznie zapewnia lepszą rzeczywistą przyczepność. Gdy folia jest zbyt twarda i brakuje jej pewnej zdolności do rozciągania, w wyniku uderzenia lub odkształcenia łatwiej może wystąpić pękanie i łuszczenie się.
Dlaczego problemy z przyczepnością nie zawsze wynikają tylko ze „złej obróbki podłoża”
Reakcją wielu osób przy rozwiązywaniu problemów z przyczepnością jest wzmocnienie czyszczenia podłoża, szlifowanie lub obróbka powierzchni. Te etapy są oczywiście ważne, ale jeśli obróbka powierzchni spełniła już wymagania, a folia nadal łatwo się złuszcza, wiązanie międzyfazowe pomiędzy powłoką a podłożem wymaga dalszej obserwacji.
Po utwardzeniu powłoka nie tylko „osiada” na powierzchni podłoża — musi ona utworzyć stosunkowo stabilne wiązanie międzyfazowe. Jeśli interakcja między systemem żywicy a podłożem jest stosunkowo słaba, nawet jeśli powierzchnia folii wygląda na kompletną, interfejs może nadal w pierwszej kolejności ulegać uszkodzeniu pod wpływem wody, mgły solnej lub działania mechanicznego.
Jednocześnie stopień usieciowania, elastyczność i odporność na uderzenia samej folii będą miały również wpływ na to, czy to wiązanie międzyfazowe będzie mogło zostać utrzymane w długim okresie. Dlatego też poprawa przyczepności nie może skupiać się wyłącznie na obróbce podłoża przed nałożeniem – konieczne jest również znalezienie sposobów wzmocnienia działania międzyfazowego od wewnątrz preparatu powłoki.
DH-7326N: Modyfikowany polieterem siloksanowy promotor przyczepności
DH-7326N jest siloksanowym promotorem adhezji modyfikowanym polieterem. Jego cechą charakterystyczną jest to, że może brać udział w działaniu międzyfazowym, przyczyniając się do wzmocnienia wiązania pomiędzy powłoką a powierzchnią styku, mając jednocześnie pewien wpływ na poprawę struktury folii. Ponieważ produkt charakteryzuje się dobrą stabilnością, nie ulega łatwo hydrolizie w przypadku stosowania w preparatach i ma stosunkowo niewielki wpływ na stabilność systemu podczas przechowywania.
Po nałożeniu na system powłokowy może być stosowany w celu poprawy przyczepności podłoża i wiązania międzywarstwowego pomiędzy wieloma powłokami, a także pomóc poprawić wytrzymałość na rozciąganie i elastyczność powłoki. Jeśli chodzi o trwałość, DH-7326N można zastosować do dalszej poprawy odporności folii na zanurzenie w wodzie w temperaturze otoczenia, mgłę solną, gotowanie wody i wycieranie, biorąc jednocześnie pod uwagę pewne właściwości mechaniczne.
Produkt nadaje się do powłok aminowych i systemów powłok 2K PU. Dawka referencyjna: 0,5%–1,5% całkowitej masy preparatu. Rzeczywiste zastosowanie można dostosować w zależności od rodzaju żywicy, właściwości podłoża i docelowej wydajności.
| Przyczepność podłoża | Uczestniczy w działaniu międzyfazowym, wzmacniając wiązanie powłoki z powierzchnią podłoża |
| Klejenie międzywarstwowe | Poprawia przyczepność pomiędzy warstwami powłok w systemach aplikacji wielowarstwowych |
| Wytrzymałość i elastyczność folii | Pomaga poprawić wytrzymałość na rozciąganie i elastyczność — powłoka jest bardziej stabilna pod działaniem siły zewnętrznej |
| Trwałość | Poprawia odporność na zanurzenie w wodzie o temperaturze otoczenia, mgłę solną, gotowanie wody i wycieranie |
| Stabilność przechowywania | Dobra odporność na hydrolizę – nie wpływa łatwo na stabilność przechowywania systemu |
| Kompatybilność systemu | Nadaje się do powłok aminowych i przemysłowych systemów powłokowych 2K PU |
Podsumowanie
Przyczepność powłoki nie jest wynikiem określanym jednym wskaźnikiem. Oprócz czyszczenia podłoża i obróbki powierzchni, na długoterminową przyczepność wpływają także wiązania międzyfazowe pomiędzy żywicą a podłożem, struktura usieciowania wewnątrz folii oraz wytrzymałość samej warstwy powłoki. Kiedy wystąpi sytuacja „początkowy test przebiega pomyślnie, ale odkleja się po zanurzeniu w wodzie lub mgle solnej”, zamiast po prostu zwiększać twardość żywicy lub wielokrotnie obrabiać podłoże, lepiej jest dodatkowo dostosować recepturę w dwóch kierunkach — wiązania międzyfazowego i ogólnej struktury folii.
Często zadawane pytania
Dlaczego odporność DH-7326N na hydrolizę ma znaczenie dla promotora przyczepności?
Chemia siloksanów opiera się na wiązaniu Si – O na styku powłoki z podłożem ze względu na mechanizm promowania przyczepności. Jeżeli grupy siloksanowe ulegną przedwczesnej hydrolizie – w mokrej powłoce przed utwardzeniem lub w utwardzonej powłoce pod wpływem wody lub wilgoci – wiązanie międzyfazowe zostaje zerwane i przyczepność zostaje utracona. Modyfikacja polieteru i struktura chemiczna DH-7326N są zaprojektowane tak, aby były odporne na hydrolizę, utrzymując integralność wiązania międzyfazowego w wilgotnych warunkach, jakie powłoka napotyka podczas pracy.
Czy DH-7326N może poprawić przyczepność w systemach wielowarstwowych, w których uszkodzenie występuje pomiędzy dwiema warstwami powłoki, a nie na podłożu?
Tak – oprócz przyczepności do podłoża DH-7326N może również poprawić wiązanie międzywarstwowe w systemach wielowarstwowych. W przypadku uszkodzeń międzywarstwowych zaobserwowanych po zanurzeniu w wodzie lub naprężeniu mechanicznym, DH-7326N dodaje się do warstwy podkładowej lub pośredniej, która wykazuje uszkodzenie na górnej powierzchni styku. Konkretny punkt dodawania i dawkowanie należy potwierdzić poprzez ocenę próbną dla konkretnego systemu wielowarstwowego.
