Przezroczysta warstwa kleju, która jest przezroczysta po świeżo przygotowanym, może stopniowo żółknąć podczas przechowywania – z przezroczystej do jasnożółtej, z czasem staje się bardziej wyraźna. Nawet niewielkie zażółcenie może mieć wpływ na wygląd produktu i końcowe wyniki aplikacji materiałów przezroczystych.
Kiedy warstwa klejąca tworzy się po raz pierwszy, żywica i inne składniki są w stosunkowo stabilnym stanie. Jednak podczas przechowywania materiał jest stale wystawiony na działanie tlenu, temperatury, światła i wilgoci. W miarę upływu czasu wewnątrz warstwy kleju zachodzą powolne utlenianie lub zmiany strukturalne i początkowo stopniowo ujawniają się niewielkie zmiany koloru.
Niektóre żywice łatwo ulegają utlenianiu i degradacji podczas długotrwałego przechowywania lub w środowisku o wysokiej temperaturze, tworząc kolorowe struktury. Niektóre kleje mają doskonały początkowy kolor, ale w miarę upływu czasu stopniowo żółkną – podstawowa przyczyna może leżeć we własnej odporności żywicy na starzenie.
Podczas produkcji i utwardzania kleju mogą pozostać częściowo nieprzereagowane składniki lub pozostałości. W miarę wydłużania się czasu przechowywania substancje te mogą w dalszym ciągu reagować z tlenem, tworząc ostatecznie substancje barwne. Tego typu zmiany są szczególnie widoczne w przezroczystych warstwach kleju.
Jeśli produkt jest przechowywany w stosunkowo wysokich temperaturach przez dłuższy czas, ruch molekularny przyspiesza, a reakcje utleniania również odpowiednio przyspieszają. W przypadku tego samego kleju przechowywanie w niskiej temperaturze może zachować przezroczystość przez długi czas, natomiast przechowywanie w wysokiej temperaturze powoduje, że żółknięcie może pojawić się wcześniej.
Jeśli warstwa kleju będzie wystawiona na działanie promieni słonecznych lub promieni UV przez dłuższy czas, niektóre struktury żywicy mogą ulec reakcjom fotoutleniania. W miarę wydłużania się czasu ekspozycji warstwa kleju może stopniowo się rozwijać: przezroczysta → lekko żółta → wyraźne zażółcenie.
System utwardzania, stabilizator, katalizator, składniki uplastyczniające i inne użyte dodatki funkcjonalne mogą mieć wpływ na ostateczną stabilność koloru. Jeśli niektóre składniki same w sobie są podatne na utlenianie lub nie są w wystarczającym stopniu kompatybilne z systemem żywic, mogą również stać się źródłem długotrwałego żółknięcia.
Żółknięcie nie jest natychmiastowe – jest to stopniowy proces akumulacji. W przypadku nowo wyprodukowanego materiału zmiany wewnątrz materiału nie ujawniły się jeszcze znacząco. Wraz ze wzrostem czasu przechowywania stale kumulują się utlenianie, ekspozycja na światło, wysoka temperatura i zmiany składników, ostatecznie powodując stopniowe zwiększanie się kolorowych struktur wewnątrz warstwy kleju. Początkowa przezroczystość wskazuje jedynie na dobry stan wybarwienia na początku – nie odzwierciedla w pełni długotrwałej odporności na żółknięcie.
Przezroczyste warstwy kleju żółknące po dłuższym przechowywaniu są zwykle związane ze strukturą żywicy, starzeniem oksydacyjnym, pozostałymi składnikami, temperaturą przechowywania, ekspozycją na światło i systemem dodatków. W przypadku klejów przezroczystych o wysokich wymaganiach dotyczących wyglądu właściwym podejściem do oceny jest kompleksowa ocena, począwszy od wyboru surowca i dopasowania receptury, aż po stabilność przechowywania.