Podczas malowania proszkowego urządzeń, profili aluminiowych, maszyn inżynieryjnych i wyrobów metalowych spotyka się spójny wzór: wygląd proszku jest normalny, parametry natryskiwania są stabilne, ale na utwardzonej powierzchni folii widać dużą liczbę cząstek, które wpływają na wygląd produktu i czasami wymagają poprawki. Wiele osób zakłada, że problemem jest jakość proszku, ale w praktyce zwiększona ilość cząstek jest często wypadkową stanu proszku, zarządzania proszkiem pochodzącym z recyklingu, działania sprzętu, środowiska natryskiwania i wydajności przepływu.
Przed natryskiwaniem: sypkość proszku jest normalna, wygląd nie wykazuje wyraźnych aglomeracji, a wydajność powlekania jest stabilna. Ale wskazują one jedynie na dobry początkowy stan proszku – nie mogą zagwarantować wystarczająco płaskiej końcowej powierzchni folii.
Powłoki proszkowe są wrażliwe na warunki przechowywania. W przypadku długotrwałego przechowywania w wysokiej temperaturze i dużej wilgotności lub jeśli opakowanie nie jest dobrze zamknięte, proszek może wchłaniać wilgoć i aglomerować, co skutkuje widocznymi cząstkami po natryskiwaniu.
Aby poprawić wykorzystanie, podczas produkcji zazwyczaj dodaje się pewną ilość proszku pochodzącego z recyklingu. Jeśli proporcja proszku pochodzącego z recyklingu jest zbyt wysoka, rozkład wielkości cząstek zmienia się znacząco lub mieszanie jest nierównomierne – wpływa to na wydajność przepływu natrysku, zwiększając wyczucie cząstek powierzchniowych w utwardzonej warstwie.
Jeśli w pistoletach natryskowych lub systemie dostarczania proszku nagromadził się proszek w przewodach, doszło do zużycia pistoletu, niestabilnego dostarczania proszku lub obniżonej jakości atomizacji – powoduje to nierównomierny rozkład proszku, co wpływa na jakość powierzchni folii.
Po stopieniu proszek musi odpowiednio płynąć, aby utworzyć płaską warstwę. Jeśli płynność jest niewystarczająca – nierówne topienie, słaba sypkość, folia nie może się w pełni rozprzestrzenić – istnieje większe prawdopodobieństwo zatrzymania drobnych cząstek na powierzchni.
Jeśli w kabinie lakierniczej panuje niedostateczna czystość powietrza, nadmierny kurz lub niedostatecznie oczyszczone detale – zanieczyszczenia przyczepiają się do powierzchni folii i ostatecznie objawiają się jako defekty cząsteczkowe.
Na początku produkcji: proszek jest stabilny, sprzęt działa normalnie, a efekt natryskiwania jest dobry. W miarę ciągłego przebiegu produkcji: proszek z recyklingu stale się gromadzi, w liniach stopniowo gromadzi się proszek, a zanieczyszczenia środowiska w dalszym ciągu gromadzą się – problemy z cząsteczkami stają się coraz bardziej oczywiste.
Zwiększona liczba cząstek w powłoce proszkowej po natryskiwaniu jest zasadniczo połączonym wynikiem stanu proszku, zarządzania proszkiem pochodzącym z recyklingu, pracy sprzętu, środowiska natryskiwania i wydajności przepływu. Analizując problemy związane z cząsteczkami aerozolu proszkowego, poza samym proszkiem, warunkami przechowywania, konserwacją sprzętu, zarządzaniem proszkiem pochodzącym z recyklingu, środowiskiem natryskiwania i systemem formułowania, należy kompleksowego przeglądu w celu poprawy jakości powierzchni folii.