Dom / Wiadomości / Wiadomości branżowe / fx Sadza i dwutlenek tytanu nie dyspergują dobrze? Oto jak to naprawić
Wiadomości branżowe
Technologia dyspergatorów · Powłoki i tusze · DH-5033
W przypadku produkcji powłok i atramentów to, czy pigmenty można całkowicie zwilżyć i stabilnie zdyspergować, bezpośrednio wpływa na lepkość systemu, odcień, połysk i stabilność podczas przechowywania. Dwutlenek tytanu, litopon, tlenek żelaza i sadza, jeśli podczas dyspergowania utrzymują się aglomeracje międzycząstkowe, łatwo powodują niestabilny stan układu.
Wpływ ten jest widoczny nie tylko na etapie produkcji – może także znaleźć odzwierciedlenie w końcowej powłoce, na przykład w postaci nierównej powierzchni, zmniejszenia połysku lub niejednolitości koloru. Poprawa stanu zwilżenia i dyspersji pigmentów jest zatem ważnym krokiem w poprawie wydajności powłoki powłokowej.
TiO₂
Litopon
Tlenek żelaza
Czerń węglowa
Typowe problemy
Insufficient Pigment Wetting
Nieodpowiednie wiązanie pomiędzy cząstkami pigmentu i żywicą łatwo powoduje aglomerację, wpływając na późniejszą wydajność mielenia i dyspersji.
Hue and Viscosity Fluctuation
Niestabilna dyspersja pigmentu powoduje zmiany lepkości układu i zmniejszoną konsystencję koloru pomiędzy partiami.
Settling and Re-Coarsening in Storage
Pigmenty, które nie utrzymują stabilnego stanu rozproszonego, po dłuższym przechowywaniu łatwo ulegają osadzaniu, zbrylaniu lub ponownej aglomeracji cząstek.
Gloss Loss and Surface Defects in Film
Nierównomierny rozkład pigmentu wpływa na stan powierzchni powłoki — może pojawić się nierówna powierzchnia i miejscowa utrata połysku, co ostatecznie wpływa na wygląd powłoki.
Ograniczenia tradycyjnych podejść do doskonalenia
W obliczu niewystarczającej dyspersji pigmentu, niektóre receptury próbują ulepszyć poprzez wydłużenie czasu mielenia lub zwiększenie szybkości dyspersji. Jeśli jednak zgodność zwilżania pomiędzy pigmentem i żywicą sama w sobie jest niewystarczająca, zwiększenie czysto mechanicznego działania często może rozwiązać tylko część problemu, a także może wydłużyć czas produkcji i zużycie energii.
Dlatego skuteczniejsze jest rozpoczęcie od stanu międzyfazowego między pigmentem a żywicą — zastosowanie odpowiedniego dodatku dyspergującego w celu poprawy zwilżania pigmentu i stabilnej dyspersji — co pomaga zmniejszyć aglomerację i utrzymać system w bardziej jednolitym stanie, zamiast polegać wyłącznie na intensywności ścinania sprzętu.
DH-5033: Dyspergator pigmentów ze specjalnymi grupami powinowactwa pigmentów
DH-5033 to polimerowy dyspergator ze specjalnymi grupami powinowactwa pigmentów, stosowany do dwutlenku tytanu, litoponu, tlenku żelaza, sadzy i innych systemów pigmentów i wypełniaczy. Poprawiając zwilżalność i powinowactwo pomiędzy cząstkami pigmentu a polimerem, pomaga pigmentom w bardziej równomiernym rozproszeniu w systemie, poprawiając w ten sposób stabilność lepkości systemu i konsystencję odcienia.
W zastosowaniach powlekających DH-5033 może pomóc poprawić stan dyspersji pigmentu, zmniejszyć problemy z osadzaniem, zalewaniem, ponownym zgrubieniem i zbrylaniem, jednocześnie pomagając poprawić stan powierzchni powłoki i wydajność połysku. W przypadku farb, które już uległy spęcznieniu lub zżelowaniu, w zależności od stanu systemu możliwe jest również dodawanie dodatkowej farby — mieszanie lub mielenie może pomóc poprawić stan farby.
Dodatkowo produkt ten może do pewnego stopnia obniżyć temperaturę wypalania systemu i zapewnia dodatkową poprawę wodoodporności, twardości, przyczepności i działania przeciwstarzeniowego powłoki powlekającej.
Stabilność dyspersji
Bardziej równomierny rozkład zmniejsza wahania lepkości i niespójność odcienia pomiędzy partiami
Wydajność pamięci masowej
Zmniejsza tendencję do osiadania, ponownego zgrubienia i zbrylania podczas dłuższego przechowywania
Jakość powierzchni folii
Poprawia stan powierzchni powłoki i połysk
Auxiliary Film Properties
Przyczynia się do wodoodporności, twardości, przyczepności i działania przeciwstarzeniowego
Temperatura pieczenia
Pomaga obniżyć temperaturę pieczenia w systemie — wspiera bardziej energooszczędną produkcję
Możliwość po dodaniu
Można go dodawać do farb pęczniejących lub żelujących, pomagając przywrócić stan systemu
Podsumowanie
Dyspersja pigmentu wpływa nie tylko na skuteczność szlifowania, ale także określa stabilność lepkości systemu, konsystencję odcienia i końcowy wygląd powłoki. W przypadku dwutlenku tytanu, tlenku żelaza, sadzy i innych pigmentów poprawa stanu zwilżania i dyspersji pomaga ograniczyć osiadanie, ponowne zgrubienie i zalewanie. Odpowiednie zastosowanie rozjaśniającego środka dyspergującego może poprawić stabilność dyspersji i wydajność powłoki powłokowej, począwszy od granicy faz pigmentu.
Często zadawane pytania
Czy DH-5033 można stosować zarówno do pigmentów organicznych, jak i nieorganicznych?
Tak – jego specjalna struktura grup powinowactwa do pigmentu ma zastosowanie zarówno do pigmentów nieorganicznych (dwutlenek tytanu, tlenek żelaza, litopon), jak i sadzy. W przypadku pigmentów organicznych o specyficznym składzie chemicznym powierzchni zaleca się przeprowadzenie próbnej oceny docelowego układu pigmentu i żywicy w celu potwierdzenia działania i optymalnego dozowania.
Jeżeli farba już spęczniała lub zżelowała, w jaki sposób należy dodać DH-5033?
W przypadku farb pęczniejących lub żelujących można dodać DH-5033, mieszając przy niskiej lub średniej prędkości. Po dodaniu ciągłe mieszanie lub lekkie mielenie pomaga w równomiernym rozprowadzeniu środka dyspergującego w systemie i umożliwia rozpoczęcie stabilizacji powierzchni pigmentu przez środek dyspergujący. Efekt poprawy zależy od stopnia spęcznienia i składu systemu – zaleca się wykonanie próby na dotkniętej partii przed obróbką całej wyprodukowanej ilości.
Dlaczego słaba dyspersja pigmentu wpływa na temperaturę wypalania powłoki?
Słabo zdyspergowane pigmenty powodują lokalne gradienty stężeń i niespójności międzyfazowe w systemie, które mogą mieć wpływ na kinetykę utwardzania sieci żywicy. Udoskonalona przez DH-5033 kompatybilność styku pigment-żywica przyczynia się do bardziej jednorodnego środowiska utwardzania, które w niektórych systemach umożliwia osiągnięcie równoważnego sieciowania w niższej temperaturze.
