W farbach opakowaniowych, druku etykiet, opakowaniach giętkich i druku na papierze pojawia się spójny wzór: kolory są żywe i nasycone zaraz po wydrukowaniu, wszystkie kontrole spełniają wymagania – ale po okresie przechowywania kolor stopniowo staje się jaśniejszy, matowy, a czasem zauważalnie wyblakły.
W większości przypadków nie jest to spowodowane procesem drukowania. Wynika to z postępującego wpływu światła, temperatury, wilgotności i stabilności systemu atramentowego na kolor podczas długotrwałego przechowywania.
Siedem czynników powodujących blaknięcie po przechowywaniu
Gdy produkt jest dopiero wydrukowany: kolor jest żywy i nasycony, połysk jednolity, a wygląd spełnia wymagania. Te cechy wskazują jedynie, że początkowe odwzorowanie kolorów atramentu jest dobre — nie mogą w pełni odzwierciedlać długoterminowego starzenia się i trwałości koloru. Żywe kolory podczas drukowania nie oznaczają, że podczas przechowywania nie nastąpi blaknięcie.
Podczas przechowywania lub użytkowania: promienie UV działają w sposób ciągły, światło widzialne ma działanie długotrwałe, a reakcje fotoutleniania zachodzą w sposób ciągły. Niektóre pigmenty lub barwniki stopniowo ulegają zmianom strukturalnym, powodując rozjaśnienie koloru i utratę połysku.
Podczas długotrwałego przechowywania: wysoka temperatura przyspiesza proces starzenia, wilgoć może mieć wpływ na strukturę atramentu, a powtarzające się wahania temperatury i wilgotności zmniejszają stabilność kolorów. Jeśli warunki przechowywania są nieodpowiednie, blaknięcie może być bardziej widoczne.
Atrament wymaga nie tylko dobrej wydajności drukowania, ale także długoterminowej stabilności. Jeśli system ma niewystarczającą stabilność dyspersji pigmentu, słabą odporność na starzenie się żywicy lub słabą kompatybilność pomiędzy składnikami – zdolność do utrzymywania koloru może z czasem stopniowo spadać.
Różne podłoża drukarskie zapewniają różne poziomy ochrony atramentu. Folia z tworzywa sztucznego, papier, opakowania metalowe i materiały kompozytowe mają różne właściwości barierowe przed światłem, wilgocią i tlenem, co również wpływa na długoterminową trwałość koloru atramentu.
We wczesnym okresie po opuszczeniu fabryki: kolor pozostaje stabilny, wygląd nie wykazuje wyraźnych zmian. Wraz ze wzrostem czasu przechowywania: światło działa w sposób ciągły, środowisko zmienia się w sposób ciągły, a atrament stopniowo się starzeje – zmiana koloru staje się coraz bardziej widoczna.
Ponieważ tuż po zakończeniu druku: atrament jest w najświeższym stanie, proces starzenia jeszcze się nie rozpoczął i nie odzwierciedliły się jeszcze skutki długotrwałego przechowywania. Po miesiącach przechowywania lub dłużej: barwnik stopniowo się starzeje, wydajność żywicy zmienia się, a trwałość koloru stopniowo spada — ukryte problemy powoli stają się widoczne.
Żywy początkowy kolor, ale blaknący po długotrwałym przechowywaniu, jest zasadniczo połączonym wynikiem ekspozycji na światło, czynników środowiskowych, stabilności systemu atramentowego i odporności materiału na warunki atmosferyczne.
Analizując problemy z blaknięciem atramentu, oprócz skupienia się na procesie drukowania, konieczna jest kompleksowa ocena odporności pigmentu na światło, układu żywicy, dopasowania dodatków, podłoża i środowiska przechowywania, aby poprawić długoterminową trwałość kolorów produktu.